مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش‌های میان‌رشته‌ای قرآن کریم 3327-2383 9 19 2019 6 12 An Investigation of Foundations of Quran’s Reference Status in Critique of Hadiths Based on Seerah of the Infallible (AS) واکاوی مبانی مرجعیت قرآن در نقد حدیث بر پایه سیره معصومان (ع) 0 0 fa احمد جمالی محمد کاظم رحمان ستایش 2019 6 12 The main criteria recommended by the Infallibles (AS) to ensure the authenticity of Hadiths is Quran-based critique or comparing Hadith to the Quran. This study, using the descriptive-analytical method, after assessing the status of Quran-based critique of Hadith, enumerates the main roots of a lack of benefiting from the Quran in critique of Hadith. They include “resorting to pretexts and justifications for not accepting the authenticity of this criteria”, “a belief by some Muslims that the Companions (of the Prophet) were just (and trustworthy) which, consequently, leads to the belief that some Hadiths in certain available sources must be correct”, “a wrong assumption about the independent status of Hadith beside the Quran”, “a wrong understanding of the status of attributed Hadith and definite Sunnah”, and “the fear that the credibility of some Hadiths in the available sources may be undermined”. As for the foundations of the Quran’s reference status in critique of Hadiths, the study found, based on examples of comparing Hadiths to the Quran by the Shia Imams (AS), that the majority of the studies conducted on Quran-based critique of Hadiths have lacked a Hadith view and been based on personal views and other sciences. مهمترین معیار مورد توصیه معصومان (ع) جهت احراز اطمینان صدوریِ احادیث، نقد قرآنمحور حدیث یا عرضه حدیث بر قرآن است. این تحقیق، با روش توصیفی ـ تحلیلی، پس از وضعیت‌‌سنجی جایگاه نقد قرآن‌‌محور حدیث، مهمترین ریشه‌های عدم محوریت یا کاربست اندک قرآن در نقد حدیث و استقبال اندک از آن را، «بهانه‌جویی و توجیهتراشی برای عدم پذیرش اصالت این سنجه»، «اعتقاد به عدالت صحابه از سوی عده‌‌ای از مسلمانان و به تبع آن صحیح‌‌انگاری روایات موجود در برخی منابع حدیثی»، «تلقی ناصحیح از جایگاه استقلالی حدیث در کنار قرآن»، «برداشت اشتباه از جایگاه حدیث منسوب و سنت قطعی» و «هراس از تزلزل اعتبار برخی روایات موجود در منابع حدیثی» برمی‌‌شمارد. همچنین در خصوص مبانی مرجعیت قرآن در نقد حدیث، برپایه نمونه‌‌های عرضه احادیث بر قرآن توسط ائمه (ع) به این یافته‌ها منتج شده که غالب مطالعات و پژوهش‌های صورت گرفته پیرامون نقد قرآن‌‌محور حدیث، فارغ از نگاه حدیثی و بر مبنای دیدگاه شخصی و محوریت مبانی سایر علوم انجام شده است. همچنین بر پایه شواهد و مستندات حدیثی، شمولیت معیار عرضه، تخصیص می‌‌خورد و مدلول قرآن در فرایند عرضه، مدلی مرکب از حداقل یکی از نص، ظاهر، اصول و گفتمان قرآن است و نقد سندی و محتواییِ حدیث، ظرفیتی برای وثوق به صدور است و ضرورتی در انکار یا پذیرش یا تقدم و تأخر این دو نسبت به هم نیست. http://jiqs.ir/en/Article/Download/37128